Hoe het begon
De fractieleiders werden geïnformeerd over een administratieve fout waarbij aan mandatarissen (enkele schepenen) gedurende een bepaalde periode te veel werd uitbetaald.
Hoe het aanvankelijk verder ging
We lezen in de notulen van het college van burgemeester en schepenen van 31 aug. 2026 het volgende: “Het CBS hecht goedkeuring aan het voorstel van de dienst HRM om de verkeerdelijk betaalde bedragen terug te vorderen van de RSZ en niet van de betrokken mandatarissen mits verdere controle van het advies van de financieel directeur”
Het advies luidt als volgt: “Principieel dient de wetgeving inzake terugvordering te veel betaalde lonen te worden toegepast, voor lonen betreft een verjaringstermijn van 10 jaar. Er kan rekening gehouden worden met de rechtspraak waarbij er, wanneer aan een bepaalde categorie werknemers gedurende een lange tijd eenzelfde verkeerd bedrag wordt uitgekeerd, dit als verworven worden beschouwd en de fout gemaakt werd door de werkgever.
Een denkrimpel
De gedachtegang loopt op twee poten. Er is duidelijk de intentie om niet terug te vorderen en toch is er die onzekerheid en wil men controle. Om een Vlaams spreekwoord te citeren: eieren of jong?
De bal gaat rollen
Voor alle duidelijkheid: We begrijpen dat de fout niet door de betrokkenen werd veroorzaakt. Daar gaat het voor ons ook niet over. Het gaat ons over iets anders namelijk “ wat doet een bestuur wanneer blijkt dat publieke middelen onterecht zijn uitbetaald?”
Het gaat hier over in het totaal € 21.461,05. “Brasschaat 2012” vindt het moeilijk te begrijpen dat, op een moment dat ons schepencollege voortdurend spreekt over besparingen, moeilijke keuzes en beperkte middelen, men er tegelijk voor zou kiezen om een dergelijk bedrag niet terug te vorderen. Tenslotte loopt onze fractie toch al een tijdje mee en we weten dat er in andere dossiers van inwoners verwacht wordt, dat onterecht ontvangen bedragen moeten worden terugbetaald. Ook wanneer zij zich in een moeilijke financiële of persoonlijke situatie bevinden. Geen pardon, iedereen gelijk voor de wet. Dan vinden wij met onze fractie, dat de gemeente ook tegenover zichzelf, diezelfde maatstaf moet hanteren. Publiek geld blijft publiek geld.
Epiloog
Het punt wordt geagendeerd op de gemeenteraad. Daar schetst de waarnemend burgemeester de historiek uiteraard zonder in detail te treden over wat er ondertussen in de coulissen is gebeurd. Hoe dan ook de mening is herzien, de betrokken schepenen gaan alles tot de laatste euro terug betalen. Tot daar de platgestreken plooien die voor de strijk toch wel enige deining veroorzaakten. We hebben de neiging te denken dat een wakende oppositie zijn nut heeft gehad. Excitus acta probat.
Inge Hermans / Rudi Pauwels
Fractieleden Brasschaat 2012
