Grijs
Eerst was er de discussie over het betalend restafval. In de visie van “de vervuiler betaalt” moest voortaan betaald worden per kilogram. Het zogenaamde “gebruikersrecht” verdwijnt vanaf januari 2026. Dat klinkt positief.
Maar wat de ene hand geeft, neemt de andere terug. De ledigingskost gaat maal vijf en de verwerkingskost stijgt met € 0,10 per kilogram. Ook het betalend gedeelte van het recyclagepark wordt duurder. De factuur blijft dus stijgen.
Groen
Het zat er al een tijdje aan te komen. We gaan er voor moeten betalen. Onze buurgemeenten deden het al geruime tijd, IGEAN wil dit gelijkstellen.
Opcentiemen
Ondanks de verkiezingsbeloften van beide partijen uit de meerderheid om geen bijkomende belastingen te heffen, stijgen de opcentiemen van 567 naar 667. Een ferme meerkost voor al wie eigenaar is van een woonst.
Minder personeel
8% besparing op het personeel. Officieel zijn er geen naakte ontslagen, maar misnoegde en trouwe medewerkers haken af.
Buurtbus
De buurtbus wordt afgeschaft. Het aangekondigde alternatief, flexvervoer komt voorlopig moeilijk op gang en haalt niet het niveau of de frequentie van de buurtbus
St. Jozefskapel
De Cultuurraad verliest maar liefst 33% van zijn werkingsmiddelen. De Sint-Jozefskapel wordt verkocht aan Zorgbedrijf Brasschaat. Ze wordt geschrapt als deel van het cultureel centrum. De kerk van Bethanie blijft voorlopig nog in gebruik, maar ook daar lijkt het einde in zicht. Tentoonstellingsruimtes verdwijnen, het initiatief “Hooggeeërd publiek” krijgt geen middelen meer en de stedenband met Tarija (Bolivië) wordt stopgezet.
En toch verhoogt de schuldenlast
Ondanks al deze besparingen, en er zijn er nog, blijft de vraag waarom deze niet volstaan. De schuld per inwoner stijgt van € 1.412,40 vandaag naar € 2.305,50 in 2031. Dat is een forse stijging. Sommigen wijzen naar projecten zoals “Klassiek in het Park”, het Belgisch kampioenschap wielrennen of het “Winterdorp”. Méér betalen, minder diensten en tóch een stijgende schuld: dat is vandaag de balans. De vraag is niet “of” er keuzes moeten gemaakt worden, maar “welke” keuzes.
“Brasschaat 2012” wikt, maar de meerderheid beschikt.
